Corona in Lima

Terwijl ik dit schrijf, zit ik aan de eettafel achter mijn laptop, Arjen zit aan de andere kant van de woonkamer in een teleconference met een collega in Nederland. Thomas maakt een werkschema voor vandaag en Benjamin kijkt een film. Sinds een week geleden de eerste corona besmetting in Peru bevestigd werd, lijkt de hele wereld tot stilstand gekomen te zijn. Ook die van ons.

Op de dag dat de eerste besmetting in Peru bekend werd gemaakt, was Benjamin ziek, twee dagen later werden Thomas en ik ziek. Benjamin leeft dus al een week in huis. Tegen de tijd dat hij begon op te knappen, liet de school weten dat er per de volgende dag zou worden overgeschakeld op het distance learning plan. Voorlopig tot eind maart. De teller staat nu op 22 Corona besmettingen in Peru en vergaande maatregelen zijn getroffen. Terwijl het aantal gevallen hier nog heel beperkt is (voor zover we weten), zijn de ingrepen heel wat vergaander dan in Nederland. Niet alleen zijn alle scholen gesloten, ook worden vanaf zondag alle vluchten vanuit Europa en Azie geweerd. Zelf kiezen we voor ‘social distancing’. ’s Ochtends om 6 uur loop ik het park in bij ons om de hoek en wandel daar een flink deel van mijn dagelijkse 10.000 stappen en als de supermarkt om 8 uur opengaat doen we onze boodschappen. Later op de dag is het gekkenhuis, ook in Lima is de bevolking aan het hamsteren geslagen. Naast het wc-papier dat de winkels uit vliegt alsof men collectief diarree heeft, zijn met name de zakken rijst en gedroogde linzen, bonen, mais en erwten populair. Die schappen zijn zo goed als leeg.

Toen de school bekend maakte dat het distance learning plan van kracht wordt, voelde het voor mij even alsof de grond onder mijn voeten wegzakte. Niet omdat de kinderen thuis zullen zijn de komende weken, maar omdat ik direct wist dat ik mijn reis naar Nederland zou moeten cancelen. Goed bedoelende lieve mensen kwamen met creatieve ideeën. De kinderen mee, naar een Nederlandse school laten gaan was er een van. Natuurlijk klonk dat even heel aantrekkelijk. Echter de kosten zijn aanmerkelijk en vanwege mijn vaders gezondheid kunnen we daar niet zo maar een paar weken neerstrijken. En natuurlijk is zijn gezondheid (en die van mijn moeder) sowieso een punt van aandacht. Ik moet er niet aan denken bij hen COVID19 naar binnen te brengen. Ik zou dat mezelf de rest van mijn leven verwijten. Het besluit om mijn vlucht te cancelen was niet gemakkelijk maar heb ik snel genomen. We leven niet alleen voor onszelf, we dragen een verantwoordelijkheid die verder rijk dan onze eigen voordeur.

Geen schrijversdag van Godijn voor mij, geen life sollicitatiegesprekken bij de scholen / stichtingen waarmee ik in gesprek ben over een stageplaats voor het komende schooljaar. Geen bezoek aan de bouwplaats om ons huis te zien. En vooral dus geen bezoek aan mijn ouders en mijn zusje. En geen logeerpartijtje bij mijn vriendin waarvan de vader nog geen week geleden is overleden. In plaats daarvan kiezen we voor vrijwillige social distancing. Omdat we vinden dat het onze plicht is mee te werken aan het vertragen van de verspreiding van een virus dat vooral de kwetsbaren in de samenleving hard raakt. Geen etentjes buiten de deur, geen gasten over de vloer, geen playdates, ik schrijf thuis in plaats van op mijn vaste plek en we wassen onze handen zoals het hoort. De ambassade stimuleert de medewerkers thuis te werken wanneer mogelijk en delegaties worden voorlopig in de koelkast gezet.

Overdreven? Inmiddels vind ik dat niet meer. Ik was een van de sceptici die de hele Corona toestand zwaar overdreven vond. Maar de verspreiding ervan lijkt erg hard te gaan en eerlijk is eerlijk, ik wil ook dat mijn ouders, schoonouders, ooms en tantes dit overleven. Net als onze buren, net als de ouders van vriendjes van de jongens. Zijn wij zelf ‘at risk’? waarschijnlijk niet, we zijn (relatief) jong, hebben geen hartziekten, geen astma, geen kanker. Maar dat neemt niet weg dat we een verantwoordelijkheid hebben richting hen die er anders voor staan. Hier in Lima wellicht nog meer dan in Nederland. De bevolkingsdichtheid is hier enorm en de gezondheidszorg, zeker de publieke variant waar verreweg de meeste mensen op aangewezen zijn, ontoereikend.

Maandag begint school weer, vanachter de laptop. Thomas heeft een uitgebreid schema met inlogcodes voor Zoom. Hij zal dagelijks contact hebben met al zijn leerkrachten. Hoe dit voor Benjamin gaat verlopen – hij zit nog op de lagere school – is nog onduidelijk. Leren kan allerlei vormen aannemen, de leraren werken vandaag nog hard aan het uitdenken van die leervormen. Ik heb een puzzel van 1000 stukjes gekocht die Benjamin en ik samen gaan leggen en we kunnen de komende weken meer Nederlands lezen. Benjamin vroeg daarnaast of we twee keer per week met opa en oma kunnen Skypen, die zullen immers ook verdrietig zijn dat ik niet kom.

En zo gaan we de lockdown in hier in Lima, met volle moed. Mijn gesprekken met de scholen gaan via Skype of Whatsapp plaatsvinden, dat komt dus wel goed. Godijn en de andere deelnemers aan de Boek10 van november praten me via diezelfde weg bij. De wereld staat even stil en zoekt knarsend en piepend naar oplossingen. In de strijd tegen een virus dat de economie onderuit haalt. Misschien is het wel ergens goed voor. Misschien gaan we wat meer stil staan bij alles waar we dankbaar voor mogen zijn? Mijn gedachten gaan uit naar de slachtoffers. En dan doel ik niet alleen op degenen die doodziek worden of zelfs overlijden. Ook de reisbranche en de horeca en alle bedrijven die zich voor onmogelijke situaties gesteld zien. De vele artsen en verpleegkundigen die in de frontlinie staan en zich niet in een behaaglijke thuisisolatie terug kunnen trekken en in Nederland voorlopig nog al die leerkrachten die gewoon voor de klas staan, zodat ouders door kunnen gaan met hun werk. We denken aan jullie, ook vanuit Peru.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s