Laguna Quilotoa vanuit een eco-lodge (inclusief eco-wc’s!)

Hoger en hoger reden we, over steeds eenzamere wegen. Het weinige verkeer dat er was concentreerde zich rondom de dorpen die we passeerden. Meestal waren het grote Amerikaanse pick-up trucks die gebruikt worden voor het vervoer van mensen en materialen. Soms blijkt een pick-up een schoolbus. Dan weer laat een groep vriendinnen zich kletsend vervoeren. De een maakt zich op, de ander checkt haar telefoon.

Afgezien van de agrarische dorpen waar we doorheen rijden, zien we vooral natuur aan beide zijden van de weg. Ik heb al eerder geprobeerd woorden te vinden voor al dat groen om ons heen. Ik realiseer me dat lezers die zelf gezegend zijn met een groene omgeving, minder snel onder de indruk zullen zijn van mijn jubelzang. Maar iedereen die Lima kent, begrijpt me. Wij genieten zo ontzettend! De rit naar Chugchilan leidde door heel bijzonder regenwoud, een uitgestrekt nevelwoud of cloud forest. De extreem hoge luchtvochtigheid gecombineerd met het bos dat tegen berghellingen aangroeit, zorgt voor een mysterieuze nevel die alles bedekt.

Ook hier weer kilometers lange cacao plantages. Inmiddels hebben we zelf kunnen zien dat er in Ecuador vrijwel geen lokaal geproduceerde chocolade wordt verkocht. De cacao wordt hoofdzakelijk geëxporteerd en een flink deel heeft zelfs Amsterdam als bestemming. Sterker nog, Amsterdam is de grootste cacao haven ter wereld. Groter dan Rotterdam op dit specifieke product. Chocolade kopen kunnen we hier dus niet. Wel cacao — als we dat zouden willen.

Na ruim zeven uur rijden, bereiken we ons hotel voor de komende drie nachten. We vonden The Black Sheep Inn via Tripadvisor en de reviews kloppen. Een echte eco lodge gebouwd tegen een berghelling aan, waar je gastvrij onthaald wordt en waar je met andere reizigers reiservaringen kunt delen aan lange tafels waaraan gezamenlijk gegeten wordt.

Even wennen is de eco-wc. Een droge compost wc waarbij je na ieder bezoek een paar flinke scheppen houtschors in het gat gooit. We hadden al de natte compost wc’s meegemaakt bij een andere eco-lodge, in de Andes in Peru. Deze zijn dus echt droog (met de bijhorende geuren). Al het water wordt ook hergebruikt. Zo is er in de wc’s een tuintje, bewaterd door het water dat gebruikt wordt bij het handen wassen. Inventief!

Een fijne lodge – veel backpackende Nederlanders hier trouwens – is fijn. Een heldere hemel op de dag dat je een beroemde vulkaan wilt zien is waanzinnig! Daarvoor kwamen we hier immers. We liepen naar de binnenzijde van de krater naar de laguna die alleen bovennatuurlijk blauw en groen kleurt op heldere dagen. En die zijn zeldzaam deze tijd van het jaar. Heel zeldzaam. We zijn zo intens dankbaar dat we dit hebben kunnen doen!

De mannen hebben zelfs gekanood op de laguna! Hoe bijzonder!

De klim naar boven, slechts 350 hoogtemeters maar wel op hoge hoogte en erg stijl, leidde bij zowel mij als de jongens tot uitputtingsverschijnselen. Ik dacht op een zeker moment dat mijn maag en darmen zich simultaan zouden ledigen. Daar, op dat pad tussen de toeristen, zonder zelfs maar een eco wc in de buurt. Een stel goed verzorgde ezels waren onze redding. Ik ben benieuwd hoe we ons morgen voelen!

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s