Expat partners: You all rock!

Ruim zes jaar geleden overhandigde ik huilend mijn ontslagbrief aan mijn manager bij Heineken. Al enkele jaren hadden we het erover dat we ‘naar buiten’ wilden bij Arjens volgende overplaatsing. Maar het is één ding om te dromen over dat grote avontuur, er daadwerkelijk in springen is een ander verhaal.

Voordat we wisten dat die post ‘buiten’ in Dar es Salaam zou zijn, droomde ik ervan mijn carrière voort te zetten op een andere plek op de wereld. Waar dan ook. Als ik maar kon werken. Een tikkeltje naïef was ik wel. Ik dacht dat onze argumentatie richting het Ministerie van Buitenlandse zaken dat ik mijn carrière wilde voortzetten, voldoende was om geplaatst te worden op een plek waar dat inderdaad mogelijk was. Een tikkeltje naïef is in feite een understatement. De ervaring heeft me inmiddels geleerd dat het zo niet werkt. Niet bij het ministerie en niet bij bedrijven die medewerkers uitzenden.

Mijn carrière voortzetten bleek dan ook moeilijk. Vrijwel onmogelijk. Afspraken tussen overheden die het voor diplomatiek partners moeilijk of onmogelijk maken om te werken zijn vaak van toepassing buiten de EU. En een plaatsing binnen de EU krijgen is niet altijd mogelijk. Dus. Wat doe je dan? Als je je hele volwassen leven financieel onafhankelijk bent geweest? Je eigen werkkring hebt gehad inclusief de waardering voor je werk. Inclusief ritme en structuur op werkdagen. Wat doe je dan?

Ik heb dus echt van alles gedaan. Ik heb gewerkt waar dat niet mocht. Ik ben klassenmoeder geweest, heb bergen cakejes gebakken en verkocht op bakesales. Ik heb de diplomatenclubs bezocht (en weer verlaten). Ik heb te veel gesnoept en daarna maanden gelijnd (om daarna weer te gaan snoepen…). Ik heb sinterklaasfeesten en Koningsdagen voor de kinderen mee georganiseerd. Ik ging in schoolbesturen en wist daar dan een soort (onbetaalde) baan van te maken waaraan ik vele uren besteedde. Maar het gevoel dat er iets miste, bleef knagen.

Op een nieuwjaarsborrel in Israël, nu alweer een paar jaar geleden, vroeg een collega van Arjen hoe het nu écht met me ging. Spontaan antwoordde ik: ‘heb je een baan voor me? Dan gaat het denk ik een stuk beter met me.’ De betreffende collega van Arjen is niet alleen een doorgewinterde diplomaat maar heeft ook twee boeken geschreven. Hij las mijn blogs en zei: ‘Weet je wat jij moet doen? Een boek schrijven. Je schrijft leuk en je maakt genoeg mee.’

Mooie grap, dacht ik. Een boek schrijven? Right. Bloggen is één ding. Een boek schrijven is wel even iets anders. Dat kan ik niet.

Maar toch. Het bleef in mijn hoofd rondjes draaien, dat gekke idee. Omdat ik werkelijk geen idee had hoe dit aan te pakken, besloot ik een cursus fictie schrijven te gaan doen. Dat was leuk en ik bleek het best aardig te doen. Dus deed ik de vervolgcursussen twee, drie en vier. Nederlandse schrijvers gaven les en feedback op mijn schrijfels en opeens was er een synopsis voor een boek en een eerste hoofdstuk.

In juli, tijdens onze vakantie in Nederland, tekende ik een contract met een literair agent. Mijn boek moet eind december klaar zijn. Met mijn coach – een ervaren Nederlandse schrijfster die behoorlijk kritisch is – schaaf ik aan mijn karakters en verdiep ik het innerlijk conflict van ‘mijn Julia’, hoofdpersoon en virtuele vriendin die ik dingen laat doen die ik niet durfde te doen toen we in Tanzania woonden. Daar speelt het boek zich namelijk af, in Tanzania.

Laatst vroeg iemand die ik voor het eerst ontmoette wat ik zoal doe in Lima. Ik haalde diep adem en zei: ‘ik schrijf een boek.’ Ja, ik schrijf een boek! En het wordt verdomde mooi!

Na jaren van dingen oppakken, knokken met mezelf, zoeken naar zingeving in mijn trailing-spouse bestaan, heb ik mezelf opnieuw uitgevonden. Ik schrijf en dat vind ik fantastisch om te doen!

De worsteling die ik heb doorgemaakt, is geen onbekende onder expat partners. Sommigen gaan opnieuw studeren, anderen storten zich in de liefdadigheid en werven fondsen voor goede doelen. Een vriendin van me gaf voorlichting over borstkanker aan vrouwen in Tanzania. Weer een andere vriendin gaf les op een lokaal schooltje. In Israël hielden veel vriendinnen zich bezig met de problematiek rondom vluchtelingen uit Eritrea, Sudan en Somalië die in Israël niet op steun van de overheid hoeven te rekenen. Ze helpen vrouwen met het opzetten van een bedrijfje, verzamelen speelgoed voor de crèches waar de kinderen van vluchtelingen worden opgevangen zodat hun ouders kunnen werken. Brengen hun zondagen met hun gezin door met kinderen van vluchtelingen zodat die ook eens in een park komen en kunnen rennen en klimmen. Hier in Peru ken ik vrouwen die vrijwilligerswerk doen in weeshuizen of die kwetsbare meisjes trainen om weerbaarder te worden. Weer anderen vinden het heerlijk zich op hun moederrol te kunnen storten nu ze niet meer werken en dan zijn er nog een paar vrouwen en mannen waarvan ik weet dat het ze, ondanks allerlei onmogelijke regels, toch gelukt is een carrière op te bouwen op hun post.

Ik maak een diepe buiging voor al mijn partners in crime all over the world. Vrouwen en mannen (hoewel toch nog steeds vooral vrouwen) die zichzelf opnieuw uit hebben moeten vinden op hun post in den vreemde. En dat daarna vaak opnieuw (en opnieuw en opnieuw) moeten doen als ze weer verhuizen.

You all rock!

4 comments

  1. Wat een leuk en herkenbaar stuk! Het valt inderdaad niet mee om je partner te volgen en daarbij zelf ook een volwaardige baan te vinden. Gelukkig is in mijn geval is de agrarische sector (partner) en toerisme (ik) een succesvolle combinatie. Al valt het tegenwoordig niet meer mee in Tanzania om een werkvergunning te krijgen… Maar wat geweldig dat je van je hobby je ‘werk’ hebt kunnen maken en dat het over niet al te lange tijd uitgegeven wordt! Ik ben erg benieuwd en ga het zeker lezen zodra het uit is!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s