Stakingen en oplopende spanningen

Ik was van plan deze week een hele vrolijke, positieve blog te schrijven.  Al dat denken en schrijven over heimwee, kou en grijze luchten is zo deprimerend! Ik dacht, ik ga het hebben over de magnifieke bergen die Peru rijk is. Over de reis die we aan het plannen zijn voor januari en de grappige reacties die we daarop krijgen uit de fora van de expat gemeenschap. Of over mijn leuke vriendinnen hier, waarmee ik lief en leed deel. Of over de leuke restaurantjes waar ik regelmatig koffie drink. Over het contract dat ik in juli heb getekend voor het boek dat ik aan het schrijven ben. Want daar ben ik erg trots op en het boek gaat als een speer nu ik een fijne schrijfplek heb gevonden en een goed schrijfritme te pakken heb.

Dat was ik van plan en ik beloof: volgende week komt er een vrolijke, luchtige blog.

Maar nu nog even niet.

Vandaag liep de schoolbus waar Thomas en Benjamin in zaten vast in een demonstratie. Vlak voordat ze de protesterende leerkrachten tegenkwamen, was er net traangas gebruikt door de politie. Er hing rook in de lucht en mensen hielden zakdoeken tegen hun gezicht gedrukt. De jongens hadden last van hun ogen. Even vonden ze het spannend, maar inmiddels is het al een stoer verhaal geworden. Hoe heerlijk, de flexibiliteit van kinderen.

Het toeval wilde dat we gisteren zelf ook al in een demonstratie verzeild raakten. Het was een nationale feestdag in Peru – Santa Rosa – en wij waren gaan wandelen in de Carretera Central, op twee uur rijden van Lima. Prachtige wandeling trouwens en het verhaal achter de Santa Rosa viering is ook een blog waardig. Maar nu even niet. Na die wandeling stuitten we dus ook op een demonstratie, twee eigenlijk. Het kostte ons een hele tijd langer rijden, stapvoets achter de vele andere auto’s die weer achter de demonstratie aanreden. Toeterend natuurlijk, een beetje Peruaan laat van zich horen als iets hem (of haar) niet bevalt. Het verkeer was vreselijk chaotisch, mensen reden door bermen en over taluds, tegen het verkeer in, in pogingen de demonstraties in te halen. Best een beetje spannend.

Sinds juni – drie maanden dus al – staken de Peruaanse leerkrachten. Voor een hoger salaris. Net als in Nederland worden leerkrachten hier onderbetaald. Zwaar onderbetaald. Hun eis was hun salarissen op een minimum van 4.000 Soles per maand te krijgen. Dat is ruim 1.000 euro. De regering heeft inmiddels, na maanden van stakingen waarbij onder meer de toegang tot Machu Pichu werd geblokkeerd en het een paar keer tot gewelddadige botsingen met de politie kwam, toegezegd het leraarssalaris tot een minimum van 2000 soles op te trekken. Dat is dus ongeveer 500 euro per maand en het is vrijwel gelijk aan wat onze huishoudster verdient. Naast hun eisen voor een beter salaris. eisen de leerkrachten dat een wet wordt ingetrokken waardoor leraren gemakkelijk kunnen worden ontslagen indien ze niet voldoen aan onderwijskundige standaarden. Wat dat laatste inhoudt? Dat is een lastig punt.

Peru is namelijk al jaren een van de hekkensluiters in de OECD Global Education Survey. Met andere woorden: de kwaliteit van het onderwijs behoort tot de laagste ter wereld. Mensen die het zich enigszins kunnen permitteren, betalen flinke bedragen om hun kinderen buiten de publieke scholen te houden. Mijn empleada en haar man ontzeggen zichzelf veel om ervoor te zorgen dat hun zoons (relatief) goed onderwijs kunnen volgen bij een particuliere school.

En nu voeren de leerkrachten dus actie en wordt er al drie maanden geen les gegeven – de wintervakantie van drie weken meegerekend. Waar de demonstraties zich aanvankelijk leken te beperken tot het toeristische centrum van het land – Cusco en Machu Pichu – hebben deze nu ook Lima bereikt. En dat precies nu een deel van de eisen van de leerkrachten is ingewilligd.

Speculeren over hoe dat komt en wat dat betekent, daar waag ik me niet aan. Daarmee zou ik me op politiek glad ijs begeven. Maar opvallend is het wel. Ik vraag me af – en dat durf ik wel op te schrijven – of er op de achtergrond andere dingen spelen. Politieke spelletjes bijvoorbeeld. Ik weet het niet. De sfeer wordt echter grimmiger en mensen zijn bang dat het tot een escalatie zal leiden. Mijn lieve empleada maakt zich bijvoorbeeld enorm zorgen over haar land en vreest voor Venezolaanse toestanden waarbij escalerende demonstraties uiteindelijk het dagelijks leven ontwrichten en de regering doen wankelen. Een burgeroorlog.

Ik wil niet geloven dat dat gebeuren gaat en kan me dat ook niet voorstellen. Dit land is nog keihard aan het werk om de gevolgen van de overstromingen te herstellen, Er wordt nog steeds aan de reparatie van weggespoelde of zwaar beschadigde wegen, bruggen en spoorlijnen gewerkt. In de korte tijd dat we hier nu wonen, weet ik inmiddels echter ook dat de dingen hier heel anders werken dan in Nederland. Politiek is hier met alles verweven zo lijkt het. Ongelooflijk moeilijk manoeuvreren voor mensen die hier werkzaam zijn in de publieke sector.

Ik hoop dat de scholen snel weer opengaan en dat de rust weerkeert in Peru. Maar vooral hoop ik dat de kwaliteit van het onderwijs omhoog gaat in de komende jaren. Dat de hopelijk verder stijgende salarissen beter opgeleide leerkrachten aantrekt. Dat werken in het onderwijs hier weer aantrekkelijk wordt.  Goede leerkrachten die kunnen beschikken over goed onderwijskundig materiaal, die aan kleinere klassen les geven in een prettige omgeving, geven simpelweg beter les. En beter opgeleide kinderen (en volwassenen), dat is precies wat Peru nodig heeft. De kinderen zijn immers de toekomst!

One comment

  1. Wat een herkenbaar verhaal. Het potje voor onderwijs wordt altijd als laatste gevuld terwijl het aan de basis staat van vooruitgang en welvaart. In Ivoorkust wordt er sinds mei vorig jaar ook bij tijd en wijle gestaakt door overheidspersoneel en waar militairen uiteindelijk wel het geld krijgen waar ze om vragen, staan de leraren nog steeds met lege handen. Mijn onderwijshart bloedt, vooral voor de kinderen die uiteindelijk de dupe zijn.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s