The power of water

Water geeft en water neemt. Daar zijn we ons dezer dagen weer eens heel erg goed van bewust in Peru. Eergisteren schreef ik over mijn schaamte voor het niet eerder wérkelijk bewust zijn van de situatie rondom ons. Voor mij is die periode van onwetendheid voorbij. Dat Peru een land is waar armoede voor veel mensen ‘normaal’ is, wist ik. De gevolgen van de armoede worden opeens erg inzichtelijk. Slechte bouwsels houden het niet in water. Daken storten in door zware regenval en wind. Juist de armen wonen vaak vlak langs rivieren of in droogstaande rivierbeddingen. Onze buurman meende dat ze het dan dus zelf schuld zijn als hun hut door het water wordt opgeslokt. Ik denk niet dat het altijd een keuze is. Vaak zal het de enige betaalbare plek zijn om te wonen. Of de enige plek waar je zonder problemen een nieuwe hut kunt bouwen als de vorige is kapot gegaan.

Wat een contrast met de plek waar wij wonen. Want hoewel de watertoevoer problematisch is en volstrekt onvoorspelbaar, gaat het leven hier in Miraflores tamelijk onbezorgd verder. Zonder school dan, maar ik heb niet de indruk dat de jongens daar last van hebben :).

Op andere plekken in het land is dat totaal anders. Mijn vorige blog bracht me in contact met een bijzonder moedige, Nederlandse vrouw. Kitty Kessels. Ik heb Kitty nog nooit ontmoet en we hebben elkaar ook nog niet gesproken. Maar ze heeft me gisteren en vandaag het een en ander verteld over de situatie waar ze zich in bevindt. Sinds ruim acht jaar woont Kitty in een dorpje in het noorden van Peru, Mancora. Mancora ligt net als Lima aan zee. Als je erop ‘Googelt’, zie je schitterende plaatjes van maagdelijk witte stranden en palmbomen. Als ik dat zo zie, krijg ik subiet zin er naartoe te vliegen. Het lijkt me er prachtig.

Kitty woont dus op een paradijselijk mooie plek waar ook nog eens een rivier stroomt die zorgt voor een prachtig groene vegetatie van het soort dat je in Lima nauwelijks ziet. En die rivier is op allerlei plekken buiten zijn oevers getreden. De dijken naast Kitty’s huis hebben het vooralsnog volgehouden, maar of ze nog een zware regenbui aankunnen is maar de vraag. Door de extreme temperaturen die het land al weken teisteren en de daarmee samenhangende hoge luchtvochtigheid, regent het in grote delen van het land veel en hard. De rivieren die uit de bergen naar de lager gelegen gebieden stromen, zijn overbelast geraakt. Waar dat toe leidt? Dorpen staan onder water, wegen zijn onbegaanbaar, daken waaien van huizen door het natuurgeweld en de hoeveelheid muggen groeit exponentieel. Dengue is een toenemend probleem en ook Ziekte ven Weil steekt de kop op (een infectieziekte die vooral door knaagdieren wordt verspreid, denk aan ratten).

Nu bevindt Kitty zich in een soort van gunstige positie. In haar dorp waren namelijk al vorig jaar voorzorgsmaatregelen getroffen voor de verwachte El Nino (die toen niet kwam). Er zijn dus noodvoorraden. En haar huis staat op palen. Kitty schrijft vrij nuchter over haar situatie. Het leven gaat door. Er is bij haar al twee dagen geen regen gevallen, dus er wordt puin geruimd en waar mogelijk schoongemaakt. Zandzakken worden gevuld voor het geval het weer gaat regenen en dijken het begeven. Kitty’s honden genieten ondertussen van hun privé zwembaden. Ik heb diep respect voor de manier waarop ze vertelt over hoe zij met de huidige situatie omgaat. Ze kan haar dorp niet of nauwelijks uit. De wegen zijn afgesloten. Alleen de weg naar Tumbes,  bij de grens met Ecuador, is nog begaanbaar. Maar ook Tumbes staat half onder water. Door de vele regen zijn dijken en bergen verzadigd geraakt. Als er nog meer regen valt, liggen landslides op de loer. Ik vermoed dat iedereen inmiddels wel filmpjes op internet en op het journaal heeft gezien van die landslides die alles en iedereen meesleuren op hun weg naar beneden.

In het rijke Miraflores en San Isidro lijken sommige mensen zich nog steeds hoofdzakelijk druk te maken over hun weekendjes weg die in het water dreigen te vallen. En over de vraag of de employada’s wel naar hun werk kunnen komen (wie moet er anders schoonmaken?). Onze net nieuw aangenomen employada Katya zit vast in Chiclayo waar ze naartoe ging om haar familie te ondersteunen. Nu kan ze er niet meer weg doordat de wegen onbegaanbaar zijn geworden en wacht ze met haar gezin op hulp van de politie waar haar man voor werkt. Mogelijk komt er een luchtbrug zodat mensen Lima kunnen bereiken.

Gelukkig zijn er ook initiatieven tot het verlenen van hulp. Vanmorgen is er een groot schip met hulpgoederen vertrokken naar de noodlijdende gebieden. Inwoners van Lima konden hun bijdragen (houdbaar voedsel, water, medicijnen, etc) inleveren bij verschillende verzamelpunten. Taxiservice Uber vervoerde de donaties gratis van deur tot deur.

Met ons gaat het goed, geen zorgen over ons alsjeblieft. We hebben meer dan genoeg water in huis en ook aardig wat eten. Het probleem waar we wonen zit ‘m voornamelijk in de zuivering van water. Op dit moment hebben we nog water uit de cisterne onder ons appartementengebouw. De hoeveelheid zou bij zuinig gebruik voldoende moeten zijn voor twee dagen. Daarna houdt het op en moeten we het doen met water uit flessen. In de supermarkten in onze buurt is geen water meer te krijgen. Zelfs het water met prik is op. Alleen de kleine winkeltjes aan de straat en sommig tankstations verkopen nog wat halve liter flesjes. De aanvoer van groenten en fruit zal moeilijk worden in de komende dagen als wegen afgesloten blijven. Ik kook altijd ruim en in principe hebben we voor minstens een week eten in de diepvries. Ik hoop alleen dat er geen problemen komen met de elektriciteit. Dan wordt het lastig. Maar – en dat is echt bizar – waar wij wonen regent het vrijwel nooit. Geen onweer, geen storm. Hier schijnt de zon. Iedere dag. De hele dag. De kans op een grote stroomonderbreking lijkt daardoor wat minder waarschijnlijk. Maar ja. Wat weet ik ervan?

3 comments

  1. Wat goed verhaald hoe jullie situaties in Perú is!
    Ikzelf ben ook een Facebook vriendin van Kitty Kessel,en ze is inderdaad een dappere en flinke vrouwen die de situaties nuchter bekijkt en altijd nog met humor haar ervaring beschrijft.
    Ik bewonder haar ook enorm!
    Bovendien kan ik vele situaties en moeilijkheden goed begrijpen,omdat Ikzelf al lang in Argentinie woon.
    We betitelen onszelf dan ook als “buurvrouw!”
    Ik heb ook alle bewondering voor haar en meerdere malen komt zij ook mij te hulp met goede raad!Het leven in deze landen begrijp je pas als je er woont…Je kunt vele dingen niet duidelijk maken voor een Europeas,maar Kitty en ook Ik zijn van ons nieuwe “homeland”gaan houden!
    Sterkte gewenst aan alle Peruanen!!!

    Like

  2. Kitty Kessels is mijn zus. Ze is altijd erg positief ingesteld en ik weet dat ze dit ook weer gaat redden. Ben er nog nooit geweest maar misschien ooit in de toekomst ga ik er eens heen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s